Cüneyt Demircan

Nasıl başladı?

Bu işe planlayarak başlamadım. Yirmili yaşlarımın sonunda, tamamen farklı bir alanda çalışırken, çevremdeki insanların kendilerini bana anlatma biçiminde bir tuhaflık fark ettim: söylemedikleri şeyi duyuyordum. Bunu uzun süre kişisel bir sezgi meselesi olarak gördüm; üzerine çalışmam gerektiğini anlamam yıllar aldı.

Sonraki dönem öğrenmeyle geçti. Astroloji ve doğum haritası okumaları, enerji çalışması eğitimleri, meditasyon ve nefes pratikleri, farkındalık temelli sorgulama teknikleri. Aynı zamanda — ve bu kısmı önemsiyorum — psikoloji literatürünü okumaya başladım. Bu alanda çalışan birinin, kendi sınırını bilmek için karşı kıyıyı da tanıması gerekiyor.

Nasıl çalışıyorum?

Üç ilkeyle:

• Abartmam. Bir seansın yapabileceği şey bellidir. Bunu büyütmek kısa vadede etkileyici, uzun vadede yıkıcıdır.
• Korku kullanmam. "Üzerinizde bir şey var, acil müdahale gerek" cümlesi bu alandaki en yaygın satış tekniği ve en büyük etik ihlal. Benden bu cümleyi duymazsınız.
• Bitirmeyi hedeflerim. İyi bir süreç, danışanın bana ihtiyaç duymadığı noktada biter. Süresiz seans döngüsü kurmam.

Neyi yapmıyorum?

Bu listeyi açıkça yazmayı önemsiyorum:

• Kesin gelecek bilgisi, tarih ya da isim vermem
• Bir başkasını etkilemeye, geri getirmeye ya da uzaklaştırmaya yönelik çalışma yapmam
• Muska, vefk ya da bağlama türü uygulamalar yapmam
• Hastalık iyileştirme iddiasında bulunmam, kimseye ilacını bırakmasını söylemem
• Sonuç garantisi vermem

Bu sınırların dışına çıkan bir talep geldiğinde, görüşmeyi kabul etmiyorum. Kaybettiğim danışan sayısını biliyorum; sorun etmiyorum.

Kimlerle çalışıyorum?

Danışanlarım 25–60 yaş aralığında. Büyük kısmı hayatında görünür bir kriz olmayan ama bir yön kaybı hisseden insanlar. İkinci büyük grup bir eşikte duranlar: ayrılık, taşınma, iş değişikliği, kayıp sonrası dönem.

Çalışmadığım durumlar da var: 25 yaş altındakiler, 60 yaş üstündekiler ve bir başkası adına randevu almaya çalışanlar. Bu üç durumda görüşmeyi baştan kabul etmiyorum.

Nerede duruyorum?

Spiritüel alanla bilimsel düşünce arasında bir gerilim olduğu doğru. Ben bu gerilimi çözmüş biri değilim; onunla birlikte çalışıyorum. Aura ve çakra gibi kavramların ölçülebilir bir karşılığı olmadığını biliyorum ve bunu danışanlarıma söylüyorum. Buna rağmen bu çerçevelerle çalışmaya devam etmemin sebebi, insanların kendi deneyimlerini adlandırmalarına ve üzerine çalışmalarına imkân vermeleri.

Bir kavramın işe yaraması için kanıtlanmış olması gerekmiyor; ama kanıtlanmış gibi sunulmaması gerekiyor. Bütün mesele bu ayrımda.

Nerede bulabilirsiniz?

Seanslar Türkiye'nin 81 ilinden online, İstanbul'da yüz yüze yapılıyor. Hangi çalışmanın size uygun olduğundan emin değilseniz sezgisel yaşam rehberliği görüşmesiyle başlamanızı öneririm.